Aran Sei

‘தனியார் தலையீட்டை எதிர்க்கிறோம்’ – விவசாயிகள் சொல்வது சரியா? – அருண் கார்த்திக்

Image The Indian Express

டிசம்பர் மாத தொடக்கத்தில், இந்திய விமான நிலையங்கள் ஆணையத்தை (ஏஏஐ) (AAI -Airports Authority of India) மும்பை பன்னாட்டு விமான நிலயத்திடம் இருந்து தனக்கு வர வேண்டிய கட்டணத்தை வசூலிக்க கூடாது என்று டெல்லி உயர்நீதி மன்றம் உத்தரவிட்டது.

ஏஏஐ, நாட்டில் உள்ள விமான நிலையங்களை நிர்வகிப்பதற்காக நாடாளுமன்றத்தில் இயற்றப்பட்ட சட்டத்தின் மூலம் உருவாக்கப்பட்ட அமைப்பு. நாட்டில் உள்ள விமானநிலையங்களை உருவாக்குவது, பராமரிப்பது, நிர்வகிப்பது ஆகியவை ஏஏஐ-யின் பொறுப்பாகும்.

எல்லா துறைகளிலும் 1990 களில் வந்த மாற்றத்தை போல, விமான நிலையங்கள் துறையிலும் நாட்டின் உள்கட்டமைப்பை உருவாக்க தனியார் பங்களிப்பை அதிகரிக்க திட்டங்கள் கொண்டுவரப்பட்டன. அதன்படி, புதிய விமானநிலையங்களை உருவாக்கவும், இருக்கின்றவற்றை விரிவாக்கம் செய்யவும் ‘PPP’ (Public Private Partnership) எனப்படும் பொது தனியார் கூட்டு என்ற முறையை ஏஏஐ பின்பற்றியது.

PPP திட்டப்படி உள்கட்டமைப்பு வசதிகளை உருவாக்க தனியார் அரசுடன் சேர்ந்து முதலீடு செய்வார்கள். அப்படி உருவாக்கப்பட்ட திட்டங்களை தனியார் பராமரித்து நிர்வகிக்கவும் செய்வார்கள், அதற்கான கட்டணத்தை அந்த திட்டத்தை உபயோகப்படுத்துபவர்களிடம் பெற்றுக்கொள்ளும் உரிமை தனியாருக்கு வழங்கப்படும்.

எடுத்துக்காட்டாக, அரசு, PPP திட்டத்தில் ஒரு நான்குவழி சாலை அமைக்க நினைக்கறது என்றால், அரசு முதலில் ஒரு ஒப்பந்ததாரரை தேர்ந்தெடுக்கும். அந்த ஒப்பந்ததாரர் முதலீடு செய்து அந்த சாலையை கட்டுமானம் செய்ய வேண்டும். கட்டுமானம் முடிந்த பிறகு அந்த ஒப்பந்ததாரர் அந்த சாலையில் Toll  எனப்படும் சுங்கச்சாவடிகளை அமைத்து கட்டணம் வசூலித்து முதலீடுகளை திரும்பப்பெறுவர். எவ்வளவு கட்டணம் வசூலிக்க வேண்டும், எவ்வளவு காலத்துக்கு வசூலிக்க வேண்டும் என்பதை எல்லாம் அரசோ அரசு நிறுவனமோ தீர்மானிக்கும். ஒரு சில ஒப்பந்தங்களில், வருவாயில் ஒரு பகுதியை அரசுக்கு செலுத்த வேண்டும் என்ற சரத்தும் இருக்கும்.

இந்த PPP முறையை பயன்படுத்தியே ஏஏஐ (இந்திய வானூர்தி நிலையங்கள் ஆணையம்) டெல்லி, மும்பை, பெங்களூரு, ஹைதராபாத் போன்ற பெரிய விமான நிலையங்களை விரிவாக்கம் செய்தது. இவற்றில் மும்பை மற்றும் டெல்லியில் நடந்த சமீபத்திய நிகழ்வுகளை மட்டும் பார்ப்போம்.

2006 ஆம் ஆண்டு டெல்லி விமானநிலையத்தை நிர்வகிக்கும் பொறுப்பு Delhi International Airport Limited (டையல்) என்ற நிறுவனத்திடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. இந்த நிறுவனத்தில் ஜிஎம்ஆர் குழுமம் (54%), ஃபிராபோர்ட் (10%), மலேசிய விமானநிலையங்கள் (10%) ஆகிய நிறுவனங்கள் பங்குதாரர்களாக இருந்தன; மீதம் இருந்த 26% பங்கு ஏஏஐ-க்கு ஒதுக்கப்பட்டது. விமான நிலையத்தை நிர்வகிக்கவும் பராமரிக்கவும் விமான பயணிகளிடம் டையல் நிறுவனம் கட்டணம் வசூலிக்கலாம் என்ற அனுமதி வழங்கப்பட்டது. இது போக விமான நிலையத்தில் உள்ள கடைகள் மற்றும் வணிக வளாகங்களில் இருந்து வரும் வாடகை வருமானத்தையும் டையல் வசூலிக்கும். ஒப்பந்தத்தின்படி, டையல் தன்னுடைய ஆண்டு வருமானத்தில் 45.99 சதவீதத்தை ஏஏஐ-க்கு கட்டணமாக கொடுக்க வேண்டும்.

இதே போல் மும்பை விமான நிலையத்தை நிர்வகிக்கும் பொறுப்பு Mumbai International Airport Private Limited (மெயில்) என்ற நிறுவனத்துக்கு வழங்கப்பட்டது. மெயில், ஜிவிகே குழுமம் மற்ற நிறுவனங்களுடன் 74 சதவீத பங்கையும் ஏஏஐ மீதமுள்ள 26 சதவீத பங்கையும் வைத்திருந்தன. டையல் நிறுவனம் போலவே, ஒப்பந்தப்படி மெயில் தன்னுடைய ஆண்டு வருமானத்தில் 38.7  சதவீதத்தை ஏஏஐ-க்கு கட்டணமாக கொடுக்க வேண்டும்.

இந்த 38.7 சதவீத கட்டணத்தைத்தான் வசூலிக்க கூடாது என்று டிசம்பரில் டெல்லி உயர்நீதிமன்றம் ஏஏஐ-க்கு உத்தரவிட்டது.

கொரோனா பெருந்தொற்றால், சில காலம் விமான சேவை முற்றிலும் முடக்கப்பட்டது, பிறகு சில தளர்வுகளுடன் சேவைகள் அனுமதிக்கப்பட்டாலும் 9 மாதங்கள் ஆகியும் இன்னும் கொரோனாவுக்கு முந்திய நிலை திரும்பவில்லை. இதனால் வருமானம் சுத்தமாக குறைந்துவிட்டதாக டையல் நிறுவனமும் மெயில் நிறுவனமும் கூறுகின்றன. வருமானம் கடுமையாக குறைந்துவிட்டதால் ஏஏஐ-க்கு செலுத்தவேண்டிய கட்டணத்தை செலுத்த முடியாது என்றும் கூறுகின்றன. டெல்லி உயர்நீதிமன்றமும் இந்த வாதத்தை ஏற்று அவர்களுக்கு ஆதரவாக தீர்ப்பளித்துள்ளது.

இதில் நாம் நன்றாக கவனிக்க வேண்டிய விஷயம் என்னவென்றால், ஏஏஐ வசூலிக்கும் கட்டணம் ஒரு நிர்ணயிக்கப்பட்ட தொகை அல்ல. அதாவது, வருமானம் எவ்வளவு வந்தாலும் நீங்கள் இவ்வளவு கட்டணம் கொடுக்க வேண்டும் என்று ஒப்பந்தம் கூறவில்லை. வரும் வருமானத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட சதவீதத்தை செலுத்தவேண்டும் என்றே ஒப்பந்தம் சொல்கிறது. வருமானம் குறைவாக இருந்தால் நிறுவனங்கள் ஏஏஐ-க்கு கொடுக்க வேண்டிய கட்டணமும் குறைவாகவே இருக்கும்.

பெரும் தொற்று காரணமாக வருமானம் குறைந்துவிட்டது அதனால் ஏஏஐ-க்கு தர வேண்டிய கட்டணத்தை தர முடியவில்லை என்று இந்த நிறுவனங்கள் சொல்கின்றன. இதில் என்ன தவறு இருக்கிறது என்று தான் நமக்கு தோன்றும்.

தவறா தவறு இல்லையா என்று புரிந்துகொள்ள நாம் இதே போல் இருக்கும் வேறு எதாவது எடுத்துக்காட்டை பார்க்க வேண்டும்.

2003 ஆம் ஆண்டு கொண்டு வரப்பட்ட மின்சார சட்டத்திற்கு பிறகு, மின்சார உற்பத்தியில் தனியாரும் ஈடுபடலாம் என்றாகிவிட்டது. அவ்வாறு உற்பத்தியாகும் மின்சாரத்தை மாநில அரசுகளின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும் மின்சார பகிர்மான கழகங்கள் விலைக்கு வாங்கி மக்களுக்கும் தொழில் நிறுவனங்களுக்கும் விற்கின்றன. இவ்வாறு தனியாரிடம் மின்சாரம் வாங்க அந்த தனியார் நிறுவனங்களுடன் மின் பகிர்மான கழகங்கள் ஒப்பந்தம் செய்கின்றன – அதற்கு பெயர் நீண்ட காலம் மின்சாரம் வாங்கும் ஒப்பந்தம் (Long Term Power Purchase Agreement).

பொதுவாக இந்த ஒப்பந்தத்தில் மின்சாரத்தின் ஒரு யூனிட் விலை, மாதம் எவ்வளவு யூனிட் மின்சாரத்தை உற்பத்தி நிறுவனம் வழங்க வேண்டும், மின் வாரியம் குறைந்த பட்சம் எவ்வளவு யூனிட் வாங்க வேண்டும் என்பது போன்ற விபரங்கள் இருக்கும். இந்த ஒப்பந்தங்களில் கண்டிப்பாக இருக்கும் ஒரு சரத்து தான் fixed cost எனப்படும் நிலையான விலை. அதாவது, அரசின் மின் பகிர்மான கழகம் எவ்வளவு யூனிட் மின்சாரம்  வாங்கினாலும், ஒரு யூனிட் கூட வாங்கவில்லை என்றாலும் மாதம் ஒரு தொகையை மின் உற்பத்தி நிறுவனத்திற்கு கொடுத்துவிட வேண்டும்; இந்த தொகை எவ்வளவு என்பது ஒப்பந்தத்திலேயே இருக்கும்.

கொரோனா முழுஅடைப்பு காலத்தில் அனைத்து தொழில் நிறுவனங்களும், வணிக நிறுவனங்களும் செயல்படவில்லை என்பதால் மின்சார தேவை மிகவும் குறைந்துவிட்டது. ஆகையால் அரசின் மின் பகிர்மான கழங்கங்கள் ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட சில தனியார் உற்பத்தியாளரிடம் இருந்து ஒரு யூனிட் மின்சாரம் கூட வாங்கவில்லை. இருந்தும், அரசின் மின் பகிர்மான கழகங்கள் fixed cost எனப்படும் நிலையான விலையை கொடுக்க முடியாது என்று சொல்லவில்லை.

இதேபோல், பொது முடக்கத்திற்குப் பிறகான காலங்களில் தளர்வுகளோடு பல தொழில்கள் அனுமதிக்கப்பட்டாலும் பொருளாதார தேக்கம் ஏற்பட்டது, அதனால் பல குடும்பங்கள் வேலை இழந்தன. இவை எதுவும் சாலைகளில் இருக்கும் சுங்க சாவடிகளில் கட்டணம் வாங்குவதை நிறுத்துவதற்கு போதுமான காரணமாக இருக்கவில்லை. முழு ஊரடங்கு இருந்த 21 நாட்களுக்கு மட்டும் சுங்க சாவடிகளில் கட்டணம் வாங்கப்படவில்லை, ஆனால் அப்போது எந்த வாகனமும் ஓடவில்லை.

இதில் இருந்து நமக்கு என்ன புரிகிறது என்றால், தனியார் நிறுவனங்கள் என்று வரும்பொழுது, அதுவும் பொது தனியார் கூட்டு என்று வரும்பொழுது லாபம் வந்தால் அது அந்த திட்டத்தில் முதலீடு செய்திருக்கும் தனியார் நிறுவனத்திற்கு செல்கிறது. ஆனால் நட்டம் என்று வரும்பொழுது அதை அரசு ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று தனியார் நிறுவனங்கள் எதிர்பார்க்கின்றன, அதையே நீதிமன்றமும் வழிமொழிகிறது.

இது எதோ இந்த இரு திட்டங்களில் மட்டும் நடந்தது என்று நாம் நினைத்துவிடக் கூடாது. டெல்லி மெட்ரோ தொடங்கி, பல திட்டங்களில் வெவ்வேறு வடிவங்களில் இவ்வாறு தனியாருக்கு நட்டம் என்று வரும்பொழுது அதை அரசோ பொது துறை வங்கிகளோ ஏற்றுக்கொள்கின்றன.

உலக வங்கியும், சர்வதேச நாணய நிதியமும் (IMF) வலியுறுத்தும் தாராளவாதம், தனியார்மயம், உலகமயமாக்கல் கொள்கைகளில் முக்கியமான அம்சம் உள்கட்டமைப்பு வசதிகளை மேம்படுத்துவதில் தனியாரை ஈடுபடுத்துவது. அதன் அடிப்படையில் உலகில் செயல்படுத்தப்பட்ட திட்டங்களில் பெரும்பாலான திட்டங்களின் நிலைமையும் இதேதான்.

சமீபத்தில் இயற்றப்பட்ட விவசாய சட்டங்களையும் நாம் இதே பின் புலத்தில் இருந்து பார்க்க வேண்டும். தனியார் நிறுவனங்களை ஈடுபடுத்துவதன் மூலம் என்ன நடக்கிறது என்று நமக்கு கண்கூடாக தெரிகிறது. லாபம் வந்தால் தனியாருக்கு, இழப்பு வந்தால் அரசுக்கு, அதாவது மக்களுக்கு என்பது தான் இந்த திட்டங்களின் அடிப்படையே.

இவ்வாறு இருக்கையில் விவசாய துறையில் தனியார் நிறுவனங்களின் பங்களிப்பை அதிகரிப்பதன் மூலம் என்ன நடக்கும்? லாபம் வரும் வரை தனியார் நிறுவனங்கள் அதை ஏற்றுக்கொள்வார்கள், இழப்பு என்று வரும்பொழுது அதை விவசாயிகள் தலையிலோ அல்லது நுகர்வோர் தலையிலோ காட்டுவார்கள். இதை புரிந்துகொள்ள, விவசாய சட்டங்களின் அம்சங்களை தெரிய வேண்டும் என்று இல்லை, இதுவரை தனியாரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட துறைகளில் என்ன நடந்து வருகிறது என்று தெரிந்தாலே போதும்.

(கட்டுரையாளர் அருண் கார்த்திக், கான்பூர் ஐஐடி-யில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றவர். தற்போது, ஒரு மேலாண்மை கல்லூரியில் உதவிப் பேராசிரியராக பணியாற்றி வருகிறார்)

சுதந்திர ஊடகத்தை ஆதரிக்க

உங்கள் பங்களிப்பு, அரண்செய் ஊடகத்தின் சுதந்திரத்தை உறுதி செய்கிறது. இதன் மூலம் எங்களால் தொடர்ந்து சிறந்த செய்திகளை அனைவருக்கும் வழங்க முடியும். உங்கள் பங்களிப்பு எவ்வளவு சிறிதாயினும் அல்லது பெரிதாயினும் அது எங்களின் எதிர்காலத்திற்கு மிகவும் அவசியமானது.

மற்ற சில பதிவுகள்