Aran Sei

தேர்தல் நடக்கும் மாநிலங்கள் – முக்கியமான தணிக்கை அறிக்கைகள் மக்களுக்குக் கிடைக்கவில்லை

Image credit : thewire.in

டுத்த ஒரு மாத காலத்தில் நான்கு மாநிலங்களையும் ஒரு யூனியன் பிரதேசத்தையும் சேர்ந்த கோடிக்கணக்கான வாக்காளர்கள் தங்கள் ஜனநாயகக் கடமையை ஆற்ற இருக்கிறார்கள். இந்தத் தேர்தல்கள் மிக முக்கியமான சட்டப் பேர்வை தேர்தல்களாக பரவலாகக் கருதப்படுகின்றன.

தங்கள் அரசாங்கங்கள் செயல்பட்ட விதம் குறித்த போதுமான தகவல்கள் வாக்காளர்களுக்குக் கிடைத்துள்ளதா? அல்லது வாக்குச் சாவடிக்கு முன்னால் வரிசையில் நிற்கும் முன் பொதுப்பணத்தை செலவிட்டது தொடர்பான விவகாரங்கள், பொறுப்புக் கூறல், தணிக்கை ஆகியவை பற்றிய விபரங்கள் தெரிந்திருக்குமா?

இந்தக் கேள்விகளின் ஒரு குறிப்பிட்டக் கூறு அதற்குரியதை விட மிகக் குறைவான முக்கியத்துவத்தையே பெறுகிறது. குறிப்பாக இந்த மாநில சட்டப் பேரவைகளில் இந்திய தலைமை தணிக்கை அதிகாரியால் (சிஏஜி) தணிக்கைச் செய்யப்பட்ட அறிக்கை கடைசியாக எப்போது தாக்கல் செய்யப்பட்டது? அது எந்த ஆண்டிற்குரியது?

சிஏஜிக்குள் அமைப்பு ரீதியாக தணிக்கை நிகழ்முறையில் ஏற்பட்டுள்ள மந்தநிலை இந்த பரிசீலனையை மிக முக்கியமானதாக்குகிறது. இதற்கு முன்பு சென்ற ஆண்டு பீகார், ஜார்கண்ட், ஹரியானா ஆகிய மாநில தேர்தல்களின் போதே, அந்த சட்டப் பேரவைகள் தமது ஆட்சி காலத்துக்கான சிஏஜி அறிக்கைகளை பொது வெளியில் வைக்காமலே தேர்தலை சந்தித்து, மீண்டும் மக்களின் ஆணையை பெறுவது குறித்து நாம் ஒரு கட்டுரையை வெளியிட்டிருந்தோம்.

ஒரு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசாங்கம், தனது கடைசி ஆண்டில் சிஏஜி தணிக்கை அறிக்கையை தாக்கல் செய்யத் தவறுவது, இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தில் உறுதி செய்யப்பட்டுள்ள சட்டப் பேரவைக்கு பொறுப்புக் கூறலை ஒழித்துக் கட்டுவதாகவே இருக்கும்.

அசாம், கேரள மாநில அரசுகள் 2018-19-ம் நிதி ஆண்டிற்கான தங்கள் மாநில நிதி குறித்த சிஏஜி அறிக்கையை முறையே 2020 ஆகஸ்ட் 31, 2021 ஜனவரி 18 ஆகிய தேதிகளில் சட்டப் பேரவையில் தாக்கல் செய்தன. ஆனால் தமிழ்நாடு, மே. வங்காளம், புதுச்சேரி சட்டமன்றங்களில் 2018-19 ஆம் ஆண்டிற்கான சிஏஜி தணிக்கைச் செய்யப்பட்ட அறிக்கை இதுவரை தாக்கல் செய்யப்படவில்லை.

ஆனால் இந்த இரு மாநிலங்களின் 2018-19-ம் ஆண்டிற்கான சிஏஜி தணிக்கை அறிக்கைகள் 2020 ஆகஸ்ட் 18 (தமிழ்நாடு), 2020 ஆகஸ்ட் 20 (புதுச்சேரி) ஆகிய தேதிகளில் சிஏஜியிடமிருந்து அந்த மாநில அரசுகளுக்கு அனுப்பப்பட்டுள்ளன. மேற்கு வங்காள மாநிலத்தின் 2018-19-ம் ஆண்டிற்கான தணிக்கை அறிக்கை அம்மாநில அரசுக்கு அனுப்பபட்டதா, இல்லையா என்பது குறித்த தகவல்களே இல்லை.

நிர்வாக வெளிப்படைத்தன்மையை உறுதி செய்வது, தணிக்கை அறிக்கைகளை சட்டப் பேரவை உறுப்பினர்களுக்கு சரியான நேரத்தில் கிடைக்கச் செய்வது, பொதுக் கணக்கு குழுவிலும் பொதுத்துறையின் கணக்கு குழுக்களிலும் அறிக்கையில் தரப்பட்டுள்ள சரி செய்ய வேண்டியவை பற்றிய விவரங்களை குறித்த காலத்திற்குள் விவாதித்து திருத்தங்களை செய்வது ஆகியவற்றில் அசாமும், கேரளாவும் சிறப்பாக செயல்பட்டுள்ளன, மற்ற மூன்று மாநிலங்களும் பின்தங்கி உள்ளன என்பதா இதற்குப் பொருளா?

இதை இன்னும் நெருங்கிப் பார்க்கும் போது, இந்த மாநிலங்களுக்கு ஒவ்வொரு ஆண்டும் நான்கைந்து தணிக்கை அறிக்கைகள் தயாரிக்கப்படுகின்றன, அடுத்த வரும் நிதியாண்டில் அவை தாமதமின்றி பொதுவெளிக்கு வருகின்றன என்றிருக்கும் நிலையில், ஐந்து மாநிலங்களுமே குறித்த காலத்தில் தணிக்கை விவரங்களை குடிமக்களுக்குக் கிடைக்கச் செய்வதில் பின்தங்கியே உள்ளன என்பது தெரிய வந்துள்ளது.

இருப்பினும், தணிக்கை நிகழ்முறையில், ராஜீவ் மெஹ்ரிஷி பதவி காலத்தில் ஏற்பட்டுள்ள அமைப்புரீதியான மந்த நிலையை கணக்கில் எடுத்துக் கொண்டு பார்க்கும் போது, இந்த மோசமான நிலைக்கான பொறுப்பு சிஏஜி க்கும், ஐந்து மாநில சட்டப் பேரவைகளுக்கும் இடையில் சமமாக பிரித்து அளிக்கப்பட வேண்டும்.

கடந்த ஐந்து நிதி ஆண்டுகள்

அசாம், கேரளா

2015 நிதி ஆண்டுக்கும், 2017 நிதி ஆண்டுக்கும் இடையே மாநில அரசுகள் சராசரியாக ஐந்து அல்லது ஆறு அறிக்கைகளை தாக்கல் செய்துள்ளன.

2017-18 ம் நிதி ஆண்டிற்கான சிஏஜி அறிக்கைகளில் இம்மாநிலங்கள் முறையே நான்கு மற்றும் ஐந்து அறிக்கைகளை அம்மாநில சட்டப் பேரவைகளில் தாக்கல் செய்துள்ளன. அவற்றிலும் உள்ளாட்சி நிறுவனங்கள் மீதான தணிக்கை அறிக்கை 2021, மார்ச் 15 ம் தேதி வரை வெளியிடப்படவே இல்லை.

2018-19 ம் நிதி ஆண்டின் ஒரே ஒரு சிஏஜி அறிக்கையை மட்டுமே (மாநில அரசு நிதி பற்றிய) அந்த இரண்டு மாநில அரசுகளும் தங்கள் இணையதளத்தில் பதிவிட்டுள்ளன. நிதி வரவுகள், பொதுத்துறை நிறுவனங்கள், உள்ளாட்சி நிறுவனங்கள், பொது மற்றும் சமூகத் துறை ஆகியவற்றின் அறிக்கைகள் இதுவரை இணையதளத்தில் வெளியிடப்படவில்லை. தேசிய தணிக்கையாளரின் நிலை அட்டவணை, இந்த அறிக்கைகள் சிஏஜியால் இறுதி செய்யப்பட்டு மாநில அரசுகளுக்கு அனுப்பப்பட்டனவா என்பது பற்றி மௌனம் சாதிக்கிறது.

தமிழ்நாடு

தமிழகம் தொடர்பாக, 2015 -17 நிதி ஆண்டுகளுக்கிடையில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் சராசரியாக ஆறு அறிக்கைகள் அனுப்பப்பட்டுள்ளன. 2017-18 நிதி ஆண்டிற்கான ஐந்து அறிக்கைகள் தேசிய தணிக்கையாளரால் இறுதிச் செய்யப்பட்டு 2019, மே 3, 2020, ஜூன் 9 ஆகிய தேதிகளில் மாநில அரசுக்கு அனுப்பப்பட்டுள்ளன.

அவற்றில், இரண்டு அறிக்கைகளை மட்டுமே (மாநில நிதிகள் மற்றும் வருவாய் துறை தொடர்பான) தமிழக அரசு 2019 ஜூலை 20-ம் தேதியும், 2020 செப்டம்பர் 16 ம் தேதியும் முறையே சட்டப் பேரவையில் தாக்கல் செய்துள்ளது. பொருளாதாரத் துறை, பொதுத்துறை நிறுவனங்கள், பொது மற்றும் சமூகத் துறை குறித்த அறிக்கைகள் 2020-ம் ஆண்டு மார்ச் 5, மார்ச் 10, ஜூன் 9 ஆகிய தேதிகளில் மாநில அரசுக்கு அனுப்பப்பட்ட அவை இதுவரை சட்டப் பேரவையில் தாக்கல் செய்யப்படவில்லை.

கடந்த 2020 செப்டம்பர் 16 ம் தேதியே வருவாய்த்துறை அறிக்கையுடன் கூடவே பிற தணிக்கை அறிக்கைகளையும் அரசு வெளியிடத் தவறியது ஏன் என்று தமிழக மக்கள் கேட்க வேண்டும். 2020 ஆகஸ்ட் 18 ம் நாளன்றே 2018-19 ம் ஆண்டு சிஏஜி அறிக்கைகளை பெற்றுவிட்ட போதிலும், ஒரு அறிக்கைக்கூட சட்டப் பேரவையில் தாக்கல் செய்யப்படவில்லை.

அதன்பிறகு சட்டப்பேரவை கூட்டம் நடந்துள்ள போதிலும் 2017-18 ஆண்டு அறிக்கையை 2020 செப்டம்பர் 16 அன்று சட்டப் பேரவையில் தாக்கல் செய்த போதிலும் இதனை வைக்கத் தவறியதற்கு தமிழக அரசு எந்த விளக்கமும் தர முடியாது. இது ஏற்கனவே ஒரு எச்சரிக்கை மணியை எழுப்பி உள்ளது.

2018-19 நிதி ஆண்டின் பிற தணிக்கை அறிக்கைகள் ஏன் தாக்கல் செய்யப்படவில்லை என்பதையும், அவை இந்தியாவின் தலைமை தணிக்கை நிறுவனத்தால் குறித் காலத்தில் இறுதி செய்யப்பட்டு, இந்த கோடைக் காலத்தில் தேர்தலை சந்திக்க இருக்கும் மாநில அரசுக்கு அனுப்பப்பட்டதா போன்ற கேள்விகளுக்கு ‘தணிக்கை அறிக்கைகளை தாக்கல் செய்வது பற்றிய நிலைமை அட்டவணை’ சந்தேகத்திற்குரிய வகையில் பதில் இல்லை.
.
மேற்கு வங்கம்

2014-15 லிருந்து 2016-17 நிதி ஆண்டு வரை சராசரியாக ஐந்து அறிக்கைகளை இந்திய சிஏஜி மேற்கு வங்காளத்திற்குக் அனுப்பியுள்ளது. விதிவிலக்காக ‘ தொழிற்சாலை மாசுபாடு செயல்பாடு குறித்த தனிப்பட்ட நிலை தணிக்கை அறிக்கை’ தரும் போது மட்டும் ஆறு அறிக்கைகளைக் கொடுத்துள்ளது. 2019, ஜூலை 11 ல் 2016-17 ம் நிதி ஆண்டின் தணிக்கை செய்யப்பட்ட சிஏஜி அறிக்கைகளில் ஆறு அறிக்கைகள் சட்டப் பேரவையில் வைக்கப்பட்டன. அதன் பிறகு வேறு எந்த அறிக்கையையும் வைக்காததால் மக்களுக்கு 2017-18 ஆண்டிலிருந்து எந்த தணிக்கை அறிக்கையும் இதுநாள் வரை கிடைக்கவில்லை.

2014-15 ம் ஆண்டின் தணிக்கை அறிக்கைகளை ஜூலை 2016-ல் தாக்கல் செய்த பிறகு, மாநில அரசு ஒருபோதும் சிஏஜியிடமிருந்து பெறப்பட்ட தணிக்கை அறிக்கைகளை 12 மாதங்களுக்குள் தாக்கல் செய்ததே இல்லை. இது எதிர்கட்சிகளிடமும் ஒரு கேள்வியை எழுப்புகிறது. அவர்கள் சட்டப் பேரவை தான் ஏற்க வேண்டிய பொறுப்புக் கூறலிலிருந்து நிலைமாறி போனதை கவனத்திற்கு கொண்டுவரத் தவறிவிட்டார்களா?

சட்டப் பேரவை நடக்காத நாட்களில் தாமதத்திற்கான காரணத்தைப் புரிந்துக் கொள்ள முடியும். சட்டப்பேரவை நட்க்கும் போது கூட அறிக்கைகளை தாக்கல் செய்யாமல் இருப்பதற்கு நியாயமான காரணத்தை கூற முடியாது. எதிர்க்கட்சிகள் இந்த சட்டப் பேரவை பொறுப்புக் கூறல் சீர்குலைவை பார்க்கத் தவறுவது, கூட்டாட்சி குடியரசில் ஜனநாயகத்தின் வாழ்விற்கு உதவப் போவதில்லை.

புதுச்சேரி

2014-15 நிதி ஆண்டிலிருந்து 2016-17 நிதி ஆண்டு வரை ஆண்டுக்கு சராசரியாக இரண்டு அறிக்கைகளை புதுச்சேரி அரசுக்கு சிஏஜி கொடுத்துள்ளது. 2018 ஜூலை 18-ம் தேதி அன்று 2016-17-ம் ஆண்டிற்கான அறிக்கைகளை தாக்கல் செய்ததுதான் கடைசியாக சட்டப் பேரவையில் தாக்கல் செய்யப்பட்ட அறிக்கை.

2017-18, 2018-19 ஆண்டுகளுக்கான ஒரு அறிக்கைக் கூட இணையதளத்தில் இதுவரை வெளியிடப்படவில்லை. எனினும் அறிக்கைகளை தாக்கல் செய்வது பற்றிய நிலைமை குறித்த அட்டவணை 2017-18 ஆண்டின் தணிக்கை அறிக்கைகள் 2020, ஆகஸ்ட் மாதம் 20-ம் தேதி சட்டப் பேரவையில் வைப்பதற்காக யூனியன் பிரதேச அரசுடன் பகிர்ந்துக் கொள்ளப்பட்டதாகக் தெரிவிக்கிறது.

தாமதங்களை புரிந்துக் கொள்வது

“துணைப் பிரிவு (1)-ன் கீழ் பெறப்பட்ட அறிக்கைகளை பெற்ற உடனே அல்லது பெற்ற பிறகு மாநில அரசு அவற்றை சட்டப் பேரவையில் தாக்கல் செய்ய வேண்டும்.,” என்று 1971-ம் ஆண்டு சிஏஜி (பணிகளின் கடமைகள், அதிகாரங்கள் மற்றும் நிபந்தனைகள்) சட்டத்தின் பிரிவு 19.அ. 3 கூறுகிறது.

ஆனால், இந்தச் சட்டம் அறிக்கையை சட்டப் பேரவையில் தாக்கல் செய்வதற்கு ஒரு திட்டமான கால அளவை கூறவில்லை. அறிக்கை பெறப்பட்ட உடன் அல்லது பெறப்பட்ட பிறகு சட்டப் பேரவையில் தாக்கல் செய்ய வேண்டும் வேண்டும் என்று அது கூறுகிறது. ஆனால் இதனை பொதுவாக அறிக்கை பெற்ற உடன் நடைபெறும் அடுத்த கூட்டத்தில் வைக்க வேண்டும் என்று கூறுவதாகவே கருத வேண்டும், அவ்வாறே பெரும்பாலும் முன்னுதாரணங்கள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன.

எனினும், கடந்த காலங்களில் ஏற்பட்ட மிக அதிகப்படியான காலதாமதங்கள் காரணமாக இந்த சிஏஜி சட்டத்தில் திருத்தம் கொண்டு வர வேண்டும் என்றும், அறிக்கைகளை வைக்க கண்டிப்பான கால அட்டவணையை பரிந்துரைக்க வேண்டும் என்றும் முன்னாள் சிஏஜி வினோத் ராய் உள்ளிட்டோர் கோரியுள்ளனர். வினோத் ராய் தனது பதவிக் காலத்தில் சிஏஜி (டிபிஜி) சட்டத்தில் செய்ய வேண்டிய திருத்தங்களை முன்மொழிந்து, மத்திய நிதித்துறைக்கு அப்போதைய நிதி அமைச்சர் பிரணாப் முகர்ஜியின் முன் வைப்பதற்காக அனுப்பினார். இந்த திருத்தங்களில் அறிக்கை பெற்ற ஏழு நாட்களுக்குள் சட்டப் பேரவையில் அது வைக்கப்பட வேண்டும் என்ற திருத்தமும் இருந்தது.

ஒரு தணிக்கை நிறுவனம் அறிக்கைகளை நியாயமான கால சுழற்சியில் தயாரிப்பதும், அரசுகள் அவற்றை நீண்ட கால தாமதமின்றி சட்டப் பேரவையில் தாக்கல் செய்வதும், தேர்தலை எதிர் கொள்ளும் மாநில மக்கள் தகவல்களை (தணிக்கை அறிக்கையில் உள்ள விவரங்கள் அடிப்படையில்) பெறுவதும் அல்லது கடந்த ஆண்டுகளில் (2019-20 ம் ஆண்டு உட்பட) அரசின் செயல்பாடுகள் குறித்த பொது விவாதங்களை காண்பதும் ஒரு ஆதர்ச நிலைமை.

இருந்தாலும் மிக முக்கியமான அரசியலமைப்பு நிறுவனம் தன் பங்கிற்கு ஏற்படுத்தும் திட்டமிட்ட காலதாமதமும், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மாநில அரசுகள் அறிக்கையை தாக்கல் செய்ய ஏற்படுத்தும் கூடுதல் காலதாமதமும் நிலவும் தற்போதைய சூழ்நிலையில், ஒரு குடிமகனாக நாம் இதைத்தவிர வேறு என்ன கேட்க முடியும்: எங்கள் தணிக்கை அறிக்கைகள் எங்கே?

www.thewire.in இணையதளத்தில் ஹிமான்ஷூ உபாத்யாயா மற்றும் அபிஷேக் புனேதா ஆகியோர் எழுதியுள்ள கட்டுரையின் மொழியாக்கம்

சுதந்திர ஊடகத்தை ஆதரிக்க

உங்கள் பங்களிப்பு, அரண்செய் ஊடகத்தின் சுதந்திரத்தை உறுதி செய்கிறது. இதன் மூலம் எங்களால் தொடர்ந்து சிறந்த செய்திகளை அனைவருக்கும் வழங்க முடியும். உங்கள் பங்களிப்பு எவ்வளவு சிறிதாயினும் அல்லது பெரிதாயினும் அது எங்களின் எதிர்காலத்திற்கு மிகவும் அவசியமானது.

மற்ற சில பதிவுகள்