Aran Sei

” போராட்டத்தில் பெண்களை ‘வைத்திருப்பது’ ஏன்? ” – உச்சநீதிமன்ற கருத்துக்கு கண்டனம்

Image Credit : thewire.in

னவரி 11-ம் தேதி, உச்சநீதிமன்றம், விவசாயிகள் போராட்டத்தைத் கையாளும் விதத்திற்காக மத்திய அரசை உச்சநீதிமன்றம் கண்டித்ததுடன், “குடிமக்கள் போராடக் கூடாது” என்று உத்தரவு பிறப்பிக்க முடியாது என்றும் கூறிவிட்டது. இது உற்சாகம் தருவதாக உள்ளது. ஆனால் அதைத் தொடர்ந்து உச்சநீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி எஸ்.ஜே‌ போடே கூறிய கருத்துக்கள் கவலைக்குரியவை.

“ஏன் போராட்டத்தில் பெண்களையும், வயதானவர்களையும் வைத்திருக்கிறார்கள்?” என்று கேட்ட நீதிபதி, இது தொடர்பாக பின்னர் நீதிமன்றத்தால் ஒரு உத்தரவு பிறப்பிக்கப்படலாம் என்று குறிப்பிட்டார். வழக்கறிஞர் எச்.எஸ்‌ பூல்காவிடம், போராட்டக் களத்திலிருந்து பெண்களையும், வயதானவர்களையும் திரும்பிச் செல்ல “இணங்கச் செய்யுமாறு” கேட்டுக் கொண்டார்.

Image Credit : thewire.in
விவசாயிகள் போராட்டத்தை ஆதரிக்கும் ஹரியானா, உத்தர பிரதேசம் மாநிலங்களைச் சேர்ந்த பெண் விவசாயிகள் – Image Credit : thewire.in

ஜனவரி 12 அன்று, தலைமை நீதிபதி “இந்த நிலைப்பாடு (எதிர்காலத்தில் பெண்களும், வயதானவர்களும், குழந்தைகளும் போராட்டத்தில் பங்கெடுக்க மாட்டார்கள் என்ற நிலைப்பாடு) தொடர்பாக எங்கள் பாராட்டுகளை பதிவு செய்ய விரும்புகிறோம்,” என்று கூறினார்.

இந்தக் கருத்துக்கள், யாரெல்லாம் குடிமக்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள், யாரெல்லாம் கருதப்படுவதில்லை? போராட்டக் களத்தில் யார் “இருக்க” வேண்டும், யார் இருக்கக் கூடாது என்பதைத் தீர்மானிப்பதற்கு ஒரு பாதுகாவலர் இருக்க முடியுமா? போன்ற கேள்விகளை எழுப்பத் தூண்டுகின்றன.

இந்த நிலைப்பாடு மனித செயல்பாடு மீதான தாக்குதலாக மட்டுமின்றி, சட்டத்தின் பாதுகாவலரான நீதிமன்றத்தை கேள்விக்குரிய நிலையில் வைக்கிறது.

தலைமை நீதிபதியின் அறிக்கை பெண்களை ஒரு பொருட்டாக எடுத்துக் கொள்ளவில்லை என்பதோடு பெண்களின் உழைப்பை குறைத்து மதிப்பிடுவதை ஆதரிக்கிறது. பெண்களையும், வயதானவர்களையும் திரும்பி போக சம்மதிக்கச் செய்யும்படி அவர் கோருவது கண்டிக்கத்தக்கது. ஏனெனில் அந்த நிலைப்பாடு, விவசாயத்தில் பெண்களின் பங்கு தொடர்பான அறியாமையை அல்லது ஆழமான தப்பெண்ணத்தைச் காட்டுகிறது.

பெண் விவசாயிகளின் “கண்ணுக்குத் தெரியாத” பங்களிப்புகள்

தங்கள் ஆண் சகாக்களைப் போலவே பெண்களும் விவசாயத்திற்கு பங்களிப்புச் செய்கிறார்கள். அவர்கள் பல மைல்கள் நடந்து தண்ணீர் கொண்டு வருகிறார்கள். மாட்டுத் தீவனங்களை சேகரித்து, சுமந்து வருகிறார்கள். விதைப்பது, நடுவது, அறுவடை செய்வது, அரைப்பது, எடுத்துச் செல்வது, உணவு பதப்படுத்துவது, தொழுவங்களைச் சுத்தம் செய்வது, பால் கறப்பது என அனைத்து வேலைகளையும் செய்கின்றனர். எனினும் அவர்களது உழைப்பு கண்டுகொள்ளப் படுவதில்லை.

“நாட்டில் 42% வேளாண் பணிகளைச் பெண்கள் செய்கின்றனர். இது வேளாண்மையில் பெண்மயமாவது அதிகரித்து வருவதைக் குறிக்கிறது. இருப்பினும், பெண்களில் இரண்டு விழுக்காட்டிற்கும் குறைவானவர்களே விவசாய நிலங்களுக்கு உரிமையாளர்களாக உள்ளனர்,” என்று “தேசிய பயன்பாட்டு பொருளாதார ஆராய்ச்சிக் குழு” 2018-ம் ஆண்டில் குறிப்பிட்டது. இதன் மூலம் நிலவுடைமையில் உள்ள பாலின இடைவெளியை அது சுட்டிக் காட்டியது.

கிராமப்புற இந்தியாவைப் பற்றிய மக்கள் காப்பகத்தின் (PARI) அறிக்கை, பெண் உழைப்பாளர்களில் மூன்றில் இரண்டு பங்கினர் “விவசாயிகளாகவோ அல்லது விவசாயத் தொழிலாளர்களாகவோ” விவசாயத்தில் ஈடுபட்டிருப்பதாகக் கூறுகிறது.

பெண் விவசாயிகளின் உழைப்பு கண்ணுக்குப் புலப்படாமல் இருக்கலாம். ஆனால், குடியுரிமை திருத்தச் சட்டத்திற்கு எதிரான போராட்டமாக இருந்தாலும், விவசாயிகள் இயக்கமாக இருந்தாலும், தொழிலாளர்கள் இயக்கமாக இருந்தாலும் அல்லது மாணவர்கள் இயக்கமாக இருந்தாலும், எதிர்ப்புப் போராட்டங்களில் பெண்களின் பங்களிப்பு குறிப்பிடத்தக்க அளவு வெளிப்படுகிறது.

2018-ல் நாசிக்கிலிருந்து மும்பை வரை நடைபெற்ற விவசாயிகளின் மகத்தான நீண்ட பயணத்தில் பெண் விவசாயிகளின் பங்களிப்பைப் பற்றி PARI ஒரு அறிக்கை தயாரித்தது. ‘அவர்கள் பண்ணையை நடத்துகிறார்கள், அவர்கள் பயணத்தை கட்டமைத்தார்கள்’ என்பது அந்த அறிக்கையின் தலைப்பு.

இது போன்ற மிகச் சில தருணங்களில்தான், இந்தியாவில் உள்ள “கண்ணுக்குத் தெரியாத” உழைக்கும் பெண்களின் கதை வெளிச்சத்திற்கு வருகிறது‌.

Image Credit : thewire.in
அமிருத்சரில் விவசாயச் சட்டங்களுக்கு எதிராக போராடும் பெண் விவசாயிகள் – Image Credit : thewire.in

அன்று 2018-ல் பெண் விவசாயிகள் “பயணத்தை கட்டமைத்தார்கள்” என்றால் இன்று மத்திய அரசின் மூன்று விவசாயச் சட்டங்களை எதிர்த்தப் போராட்டத்தில், தங்கள் ஆண் சகாக்களுக்கு இணையாக, பெண் விவசாயிகள் ஆயிரக்கணக்கில் கலந்து கொண்டு வரலாறு படைக்கின்றனர்.

தலைமை நீதிபதி பெண்களையும், வயதானவர்களையும் இந்த இயக்கத்தின் தலைவர்களாகப் பார்க்கத் தவறியிருக்கலாம். ஆனால் விவசாய இயக்கங்கள் வேறு விதமான நிலைப்பாட்டை எடுக்கின்றனர்.

தில்லி-ராஜஸ்தான் நெடுஞ்சாலையில் ஷாஜஹான்பூர் எல்லையில் முகாமிட்டுள்ள அனைத்திந்திய விவசாயிகள் சங்கத் துணைத் தலைவர் அம்ரா ராம் கிறிஸ்துமஸுக்கு முந்தைய நாள்,
“பெண் விவசாயிகள்தான் முன்னணியில் நின்று போராடுகிறார்கள், நாங்கள் அவர்களைப் பின் தொடர்பவர்கள்தான்,” என்று கூறினார்.

ஜனவரி 13-ல், அனைத்து விவசாய சங்கங்களின் ஒருங்கிணைப்பு அமைப்பான சம்யுக்தா கிசான் மோர்ச்சாவும் நீதிமன்ற கருத்துக்களை விமர்சித்து ஒரு அறிக்கை வெளியிட்டது..

“உச்சநீதிமன்றத்தில் நடைபெற்ற விவாதத்தில் ‘பெண்கள் ஏன் இந்த போராட்டத்தில் இருக்கிறார்கள்? ஏன் பெண்களும், வயதானவர்களும் போராட்டத்தில் “வைக்க”ப்பட்டிருக்கிறார்கள்? அவர்களை வீட்டிற்குப் போகச் சொல்ல வேண்டும்,’ என்று பேசப்பட்டது. சம்யுக்தா கிசான் மோர்ச்சா இதுபோன்ற கருத்துக்களை கண்டிக்கிறது. விவசாயத்தில் பெண்களின் பங்களிப்பு ஈடு இணையற்றது, இந்த இயக்கம் பெண்களின் இயக்கமும்தான். பெண்கள் செயல்பாட்டை கேள்விக் குள்ளாக்குவது வெட்கக்கேடானது. நாங்கள் இதை வன்மையாகக் கண்டிக்கிறோம்.” என்று அந்த அறிக்கையில் சொல்லப்பட்டிருந்தது.

தலைமை நீதிபதியின் கருத்துக்கள் பல நூற்றாண்டுகள் பழமையான நிலப்பிரபுத்துவ சாதி ஒழுங்கையும் அதன் பிற்போக்கு நடைமுறைகளையும் சார்ந்துள்ளது. உச்சநீதிமன்றத்தில் இது போன்ற நிலைப்பாடுகள் உருவாவது, அதுவும் இந்திய தலைமை நீதிபதியிடமிருந்தே உருவாவது அதிர்ச்சியளிப்பதாக உள்ளது.

தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அணுகுமுறை?

‘மனிதாபிமான காரணங்களைப்’ பொறுத்தவரை, நீதிமன்றம் தனது அதிகாரத்தை சில தேர்ந்தெடுத்த வழக்குகளில் மட்டும் பயன்படுத்துவதாகத் தோன்றுகிறது. சமீபத்தில்தான், கொரோனா நெருக்கடியால் திடீரென அறிவிக்கப்பட்ட, திட்டமிடப்படாத, முழு முடக்கத்தால், பல லட்சக்கணக்கான புலம்பெயர்ந்த தொழிலாளர்களின் (அதில் பெரும்பாலானவர்கள் பெண்களும், குழந்தைகளும் வயதானவர்களும்) எதிர் கொண்ட நிலைமை குறித்து உச்சநீதிமன்றம் மௌனம் சாதித்தது.

பெண்களும் குழந்தைகளும் வயதானவர்களும் உட்பட பல இந்திய குடிமக்கள் உயிரிழக்கக் காரணமாக இருந்த பணமதிப்பிழப்பு போன்ற கடுமையான கொள்கைகள் தொடர்பாகவும் உச்சநீதிமன்றம் மௌனம் சாதித்தது.கேட்ச் நியூஸ் 2016 இறுதியில் வெளியிட்ட 90 பேர் அடங்கிய இறந்தவர்களின் விரிவான பட்டியல் இதற்கு சான்றாகும்.

நாம் இந்திய விவசாயிகளின் வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்க ஒரு போராட்டத்தை பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம். அவர்கள் இன்று தெருக்களில் போராடுகிறார்கள்,. ஏனெனில் அவர்கள் அவ்வாறு செய்ய நிர்பந்திக்கப்பட்டுள்ளனர்.

அரசு அவர்கள் மீது அக்கறையின்மையைத் தவிர வேறொன்றையும் காட்டவில்லை. தங்கள் வீடுகளிலிருந்து நூற்றுக்கணக்கான கி.மீ‌. தொலைவில், அவர்கள் தில்லியின் கடுமையான குளிர் காற்றையும் கொடுமையான குளிர்கால மழையை மட்டும் எதிர்த்து போராடவில்லை, பாஜகவினரும் மத்திய அமைச்சர்களும் அவர்களை காலிஸ்தானிகள், நச்சலைட்டுகள், மாவோயிஸ்டுகள் என்று அவதூறு செய்ய முயற்சிப்பதையும் எதிர்த்துப் போராடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

அவர்களது உறுதியான போராட்டம் லட்சக்கணக்கான இந்தியர்களுக்கு தைரியத்தையும் உத்வேகத்தையும் கொடுக்கிறது. மூன்று விவசாயச் சட்டங்களுக்கும், மின்சார திருத்தச் சட்டத்திற்கும் எதிரான இயக்கம் இயல்பாகவே அமைதியான, ஜனநாயக இயக்கமாகும்.

அரசாங்கத்தின் கண்ணீர்ப்புகை வீச்சு, நீர் பீரங்கிகள், தடிகள், சாலைகளைத் தோண்டுவதும் கூட போன்ற வன்முறை நடவடிக்கைகளையும் மீறி மீறி விவசாயிகள் ஜனநாயக பூர்வமாகவும், ஒழுங்கோடும் போராடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இந்த இயக்கத்தில் பங்கெடுப்பது ஒவ்வொரு இந்திய குடிமக்களின் உரிமைகளுக்கும் உட்பட்டது. இது அரசியலமைப்பு சட்டத்தின் 19-வது பிரிவின்கீழ் உத்தரவாதம் செய்யப்பட்டுள்ளது. போராட்டங்களில் பங்கெடுப்பதற்கு வயது அடிப்படையிலும் பாலின அடிப்படையிலும் அரசியலமைப்பு சட்டம் எந்தக் கட்டுப்பாட்டையும் விதிக்கவில்லை. அவ்வாறு கட்டுப்பாடு விதிப்பதற்கு மாண்புமிகு தலைமை நீதிபதிக்கும் உரிமை இல்லை.

எனவே, நீதிமன்றத்தில் இது தொடர்பாக ஒரு மன்னிப்பு கேட்க வேண்டியது அவசியமாகும். அரசியலமைப்புச் சட்டம் வழங்கும் போராடுவதற்கான உரிமையை எந்தவொரு இந்திய குடிமகனுக்கும் மறுக்கும் வகையிலான நிலைப்பாட்டை எடுப்பது அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் விதிகளை மோசமாக மீறுவதாகும்.

பொறுப்புள்ள குடிமக்களாக, அனைத்து குடிமக்களையும் சமமானவர்களாக பார்க்க மறுக்கும் இத்தகைய நிலப்பிரபுத்துவ, பார்ப்பனிய, ஆணாதிக்க மதிப்பீடுகளை எதிர்த்து நாம் நம் குரலை பதிவு செய்ய வேண்டும்.

– சத்தரூபா சக்கரவர்த்தி

thewire.in தளத்தில் வெளியான கட்டுரையின் மொழியாக்கம்

சுதந்திர ஊடகத்தை ஆதரிக்க

உங்கள் பங்களிப்பு, அரண்செய் ஊடகத்தின் சுதந்திரத்தை உறுதி செய்கிறது. இதன் மூலம் எங்களால் தொடர்ந்து சிறந்த செய்திகளை அனைவருக்கும் வழங்க முடியும். உங்கள் பங்களிப்பு எவ்வளவு சிறிதாயினும் அல்லது பெரிதாயினும் அது எங்களின் எதிர்காலத்திற்கு மிகவும் அவசியமானது.

மற்ற சில பதிவுகள்