Aran Sei

கேள்வி நேரத்தை நீக்கும் உரிமை அரசுக்கு உள்ளதா?

Question Hour

கேள்வி நேரம் இல்லாமலேயே நாடாளுமன்ற கூட்டத்தொடர் இந்த மாத மத்தியில் நடைபெற உள்ளது. பொதுவாக நாடாளுமன்ற அமர்வுகள், ஒரு மணி நேரம் வரையில் நீடிக்கும் கேள்வி நேரத்துடன் துவங்கும். நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் அரசு நடவடிக்கைகள் குறித்து தகவல்கள் பெறுவதற்காக கேள்விகளை எழுப்புகின்றனர்.

கேள்விகளுக்கான நேரம் கொடுக்கப்படாவிட்டால் நாட்டின் ஆட்சி தொடர்பான முக்கியமான பிரச்சனைகள் குறித்து சபைக்கு வரக்கூடிய தகவல்கள் நின்றுபோகும். பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் அரசைக் கேள்விக்கு உட்படுத்துவதற்கான வாய்ப்பும் பறிபோகும்.

கேள்வி கேட்பதற்கான உரிமை அரசமைப்பு சட்டத்தின் 75-வது பிரிவிலிருந்து வருகிறது. அதில் அமைச்சரவைக் கூட்டாக பாராளுமன்றத்திற்கு பொறுப்பேற்க வேண்டும் என கூறப்பட்டுள்ளது. கூட்டுப் பொறுப்பு என்பது அரசாங்கம் பாராளுமன்றத்திற்கு பதில் சொல்ல கடமைப்படுள்ளது என்பதைக் குறிக்கிறது.

அரசியலமைப்பு சட்டத்தின் கீழ், பாராளுமன்றத்தின் ஒப்புதல் இல்லாமல் இந்திய ஒன்றியத்தின் தொகுப்பு நிதியிலிருந்து அரசு பணத்தை எடுக்கவோ செலவிடவோ முடியாது.

அதுபோல், பாராளுமன்றத்தின் சட்டபூர்வ அனுமதி இல்லாமல் அரசாங்கம் வரி விதிக்கவும், வசூலிக்கவும் முடியாது. வரி வசூலிக்கும்போதும், அரசின் பல்வேறு நடவடிக்கைகளுக்காக பணம் செலவிடும்போதும், எவ்வளவு பணம் வசூலிக்கப்பட்டுள்ளது, எவ்வளவு செலவு செய்யப்பட்டுள்ளது என்பதை அறிந்துகொள்ள பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களுக்கு உரிமை உள்ளது. மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகள், பாராளுமன்றத்தால் அமைக்கப்பட்டுள்ள குழுக்கள் உட்பட பிற அமைப்புகள் மற்றும் கருவிகளை பயன்படுத்தி தகவல்கள் அறிந்துகொள்வது தவிர, அரசின் நடவடிக்கைகள் குறித்து கேள்வி கேட்பதன் மூலமாகவே இந்த உரிமை நிலைநாட்டப்படுகிறது.

கேள்வி நேரம் – ஜனநாயகத்தின் வெளிப்பாடு

பாராளுமன்றத்தில் கேள்வி கேட்பது 75-வது பிரிவின்படி சபை உறுப்பினரின் அரசியலமைப்பு உரிமை என்கையில், கேள்வி நேரம் வேறொரு தளத்துக்கு நகர்கிறது. மக்கள் தேர்வுசெய்த பிரதிநிதிகளான சபை உறுப்பினர்கள் அரசையும் அதன் நடவடிக்கைகளையும் கேள்விக்கு உட்படுத்தும்போது, பதிலளிக்க வேண்டிய கடமை அரசாங்கத்துக்கு உள்ளது. ஒவ்வொரு கேள்வி நேரமும் ஜனநாயகம் இயங்கி வருவதன் ஒரு நேரடி வெளிப்பாடு.

எனவே, அரசாங்கம் ஒருதலைபட்சமாக கேள்வி நேரத்தை ஒரு அமர்வு முழுவதிலிருந்தும் நீக்கிவிட முடியுமா என்ற கேள்வி எழுகிறது. சபையின் விதிகள் இதனை அனுமதிக்கவில்லை. அவசர நிலை கருதி கேள்வி நேரம் ஒரு நாள் வரையில் தற்காலிகமாக தவிர்க்கப்படலாம். ஆனாலும் அன்றைய தினத்துக்கு பட்டியலிடப்பட்ட கேள்விகள் நட்சத்திர குறியிடப்படாத கேள்விகளாக கையாளப்படும். அதாவது, எழுத்து மூலம் பதில் கொடுக்கப்பட்டு சபை முன் வைக்கப்படும். ஆனால் அமர்வு முழுவதுக்குமாக கேள்விகளுக்கு இடமே இல்லாமல் செய்வதென்பது இதிலிருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டது.

சபையினரின் அனுமதி இல்லாமல் அவைக்கான கேள்வி நேரத்தை ஒருதலைபட்சமாக முற்றிலும் அகற்ற அரசின் நிர்வாகப் பிரிவுக்கு எந்த அதிகாரமும் இல்லை. அதற்கு முழு சபையும் கூடி தீர்மானம் நிறைவேற்ற வேண்டும். தங்களின் அரசியலமைப்பு உரிமை, நிர்வாகப் பிரிவால் பறிக்கப்படுவதை சபை உறுப்பினர்கள் உணர வேண்டும். நிர்வாகப் பிரிவின் பொறுப்பை உறுதிசெய்ய சபையினருக்கு இருக்கும் உரிமையை அரசாங்கம் பறித்துக்கொள்வது முறையானதாக இருக்க முடியாது.

முன்னர் சில சந்தர்ப்பங்களில் முழு அமர்விலும் கேள்விகள் நீக்கப்பட்டதென்பது உண்மையே. அரசியலமைப்பின்படி நிர்வாகப் பிரிவின் அத்தகைய முடிவுகள் தவறானவை. பெரும்பான்மை இருப்பதால், அவையில் கேள்வி நேரத்தை முற்றிலும் நீக்குவதற்கான தீர்மானத்தை அரசாங்கம் எளிதில் நிறைவேற்றிட முடியும். ஆனால் சபையினரிடமும் மக்களிடமும் அதற்கான சரியான காரணத்தை விளக்கியாக வேண்டிய கட்டாயத்துக்கு அரசாங்கம் உள்ளாக்கப்படும். அரசாங்கம் உண்மையான காரணங்களுக்காக இதைச் செய்கிறதா அல்லது சூழ்ச்சி செய்கிறதா என்பதை மக்கள் கண்டுபிடித்துவிடுவார்கள்.

சொல்லப்போனால், கேள்வி நேரம் முழுவதையுமாக ரத்து செய்வதற்கு எந்தவித உண்மையான அவசியமும் இருக்க முடியாது. பாராளுமன்ற அமர்வின் பிற நடவடிக்கைகளுக்கு எந்தத் தடையும் இல்லாதபோது, கேள்வி நேரத்தில் மட்டும் சிக்கல் இருக்க முடியாது. அரசாங்கத்தை நடத்திச் செல்பவர்களின் அணுகுமுறையில்தான்  உண்மையான சிக்கல் இருப்பதாகத் தெரிகிறது.

அரசு இயந்திரம் ஒவ்வொரு கேள்விக்கான தகவல்களையும் திரட்டி பாராளுமன்றத்துக்கு சரியான தகவல்கள் கொடுக்கப்படுவதை உறுதி செய்ய வேண்டும்.

ஆனால், முடிந்தால் கேள்விகளை தவிர்த்துவிட வேண்டும் என்பதே பொதுவான நோக்கமாக இருக்கிறது. ஏனெனில், கிளர்ச்சி ஏற்படுத்தக் கூடிய வகையிலான உண்மைத் தகவல்களை மக்களிடம் வெளிப்படையாக முன்வைப்பதில் அரசுக்கு தயக்கம் இருக்கிறது.

அரசு பாராளுமன்றத்திடம் பொய் சொல்ல முடியாது. பொய் கண்டுபிடிக்கப்பட்டால் உரிமை மீறல் போன்ற சிக்கல்கள் எழும். அமைச்சர்களை சபையின் பெரும்பான்மை கண்டிப்பாக காப்பாற்றிவிடும் என்றாலும் அரசு பொதுமக்களின் விமர்சனத்தை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும். சிலருக்கெனினும், பாராளுமன்றத்தில் கேள்விகளுக்கு பதிலளிப்பது உவப்பளிக்கக் கூடியதாக இருப்பதில்லை.

திசைதிருப்புதலும் இல்லை தொந்தரவும் இல்லை

பாராளுமன்றத்தில் முன்வைக்கப்படும் கேள்விகள் அரசின் அனைத்து நடவடிக்கைகளோடும் தொடர்புடையவை. அரசாங்கத்தின் பல்வேறு துறைகள் அதன் நடவடிக்கைகள் குறித்து தெளிவு கொடுக்க, கேள்விகளோடு தொடர்புடைய நிறைய தகவல்களை சேகரிக்கின்றன. இத்தகைய கேள்விகளின் உதவியால் மட்டுமே, அரசின் நடவடிக்கைகளில் எளிதில் கண்டுபிடிக்க முடியாத பிரச்சனைகளையும் வெளிக்கொண்டுவர முடிந்துள்ளது.

பாராளுமன்ற குழுக்கள் குறித்தும் இதே கருத்தைக் கூற முடியும். நடைமுறையில் பாராளுமன்றத்தின் கண்காணிப்பு அரசுக்கு உதவக் கூடியதே. அதன்மூலம் கண்டுகொள்ளப்படாத சிக்கல்களுக்கு துறைகள் சிறப்பான முக்கியத்துவம் கொடுத்து அணுகுகின்றன.

பாராளுமன்றத்தில் முன்வைக்கப்படும் கேள்விகள், அரசாங்கம் தொற்றுப்பரவலை கட்டுப்படுத்துவதிலிருந்து திசைதிருப்பும் விதமாக அமையும் என்பதால் அமர்வில் கேள்வி நேரம் இருக்கக் கூடாது, என்ற அனுமானம் தவறானது.

கடந்த ஐந்து மாதங்களாக பாராளுமன்ற அமர்வுகளோ, கேள்வி நேரமோ இல்லாத நிலையிலும், நோய்த்தொற்று நாட்டின் மூலைமுடுக்கெங்கும் மிக ஆபத்தான வகையில் பரவி வந்துள்ளது. பாராளுமன்றத்தில் எழுப்பப்படும் கேள்விகள் அரசை திசைதிருப்புவதாகவோ அல்லது தொந்தரவு தரும் விதமாகவோ இருப்பதில்லை.

அரசாங்கத்தை கேள்வி கேட்கும் உரிமையை காப்பது

கேள்வி நேரம் என்பது அமர்வின் மிக சுவாரஸ்யமான பகுதி. சபையின் மிக முக்கியமான மற்றும் அதிகப்படியான இடையூறைச் சந்திக்கும் பகுதியும் கேள்வி நேரமே. கேள்வி நேரத்துக்கு இடையூறு ஏற்படுத்துவது வழக்கமான ஒன்றாக இருந்துவருகிறது. இடையூறு விளைவிப்பவர்கள், அப்படிச் செய்வதால் அரசாங்கத்தை கேள்வி கேட்கக்கூடிய அவர்களுடைய அரசியலமைப்பு உரிமைதான் அழிக்கப் படுகிறது என்பதை உணர்ந்தவர்களாக இருக்கிறார்களா என்பது சந்தேகமே.

அரசியலமைப்பு அவர்களுக்கு வழங்கியுள்ள உரிமையை பாதுகாக்க வேண்டியது அவர்களின் கடமை.

எதிர்த்தரப்பினருக்கு அரசாங்கத்தின் மீது அதிருப்தி ஏற்படும்போது, முதலில் ஆபத்துக்குள்ளாவது கேள்வி நேரமே. அரசியல் கட்சிகள் பாராளுமன்றத்தில் எதிர்ப்பினை பதிவு செய்ய வேண்டி உறுப்பினர்களை போராடச் சொல்லி வலியுறுத்துகிறார்கள். அப்போது எழும் குழப்பத்தில், அமர்வு ஒத்திவைக்கப்பட்டு கேள்வி நேரமும் அடிபட்டுப் போகிறது. அதனால் ஏற்படும் இழப்பு தங்களுக்கு மட்டுமே, அரசாங்கத்துக்கு எந்த இழப்பும் இல்லை என்பதை அந்த உறுப்பினர்கள் உணர்வதில்லை. கேள்வி நேரத்தின் இழப்பு என்பது ஒவ்வொரு உறுப்பினரின் தனிப்பட்ட இழப்பு.

கேள்வி நேரம் பல முறை சீர்குலைக்கப்பட்டிருப்பது, ஒரு அமர்வு முழுக்க கேள்விகளை புறக்கணித்துவிடலாம் என்ற எண்ணத்தை அரசாங்கத்துக்கு கொடுத்துள்ளது. இடையூறுகள் நேர்வதால் கேள்விகளை முற்றிலும் புறந்தள்ளுவது என்பது சரியாகாது. ஊடகங்களின் ஒரு பிரிவினர் கேள்வி நேர சீர்குலைவுகள் தொடர்பான புள்ளிவிபரங்களின் அடிப்படையில், வரவிருக்கும் அமர்வில் கேள்வி நேரத்தை முற்றிலும் தவிர்த்துவிடுவதை நியாயப்படுத்துகின்றனர்.

முன்னர் குறிப்பிட்டதுபோல் கேள்விகளை முற்றிலுமாக புறக்கணிக்க நிர்வாகப் பிரிவுக்கு எந்த அதிகாரமும் இல்லை. அரசாங்கத்தை கேள்வி கேட்டு உரிய தகவல் பெறுவது உறுப்பினர்களின் அரசையலமைப்பு உரிமை என்பதால் அவையினரால் மட்டுமே கேள்வி நேரத்தை நீக்குவது பற்றிய முடிவை எடுக்க முடியும்.

இதை உணர்ந்தார்கள் என்றால், கேள்வி நேரம் நீக்கப்படுவதோ கேள்விகள் அமர்வு முழுமைக்கும் ஒத்தி வைக்கப் படுவதோ நடக்காது. இது அரசுக்கும் எதிர் கட்சியினருக்குமான இழுபறி இல்லை. கேள்வி நேரம் எல்லோருக்குமானது, அதைப் பாதுகாக்க வேண்டியது சபை உறுப்பினர்கள் அனைவரின் கடமை.

அரசு ஒரு அமர்வு முழுக்க கேள்விகளை புறக்கணிக்கலாம் என்ற கருத்தை முன்வைத்தால், ஆளுங்கட்சியினர் அதனை கட்டாயம் ஆதரித்தாக வேண்டிய எந்த அவசியமும் இல்லை. அமர்வின் கேள்வி நேரத்தை நீக்கக்கூடாது என சபையினர் கூட்டாக தீர்மானம் நிறைவேற்றினால், அது நிர்வாகப் பிரிவுக்கு ஒரு மிகப்பெரிய பாடமாக அமையும். அப்போது, இந்திய பாராளுமன்றத்துக்கு தனிப்பட்ட சிந்தனை இருக்கிறதென கூற முடியும்.

(www.thewire.in இணையதளத்தில் வெளியான கட்டுரையின் மொழியாக்கம்)

 

சுதந்திர ஊடகத்தை ஆதரிக்க

உங்கள் பங்களிப்பு, அரண்செய் ஊடகத்தின் சுதந்திரத்தை உறுதி செய்கிறது. இதன் மூலம் எங்களால் தொடர்ந்து சிறந்த செய்திகளை அனைவருக்கும் வழங்க முடியும். உங்கள் பங்களிப்பு எவ்வளவு சிறிதாயினும் அல்லது பெரிதாயினும் அது எங்களின் எதிர்காலத்திற்கு மிகவும் அவசியமானது.

மற்ற சில பதிவுகள்